Milli takım ne yapmaya çalışıyor,ne anlıyorum ne de kimsenin anladığını sanıyorum.Tabiki gelen zaferlerden şikayetçi değilim…Son dakikalarda kalplerimizi durdururcasına gelen gollerden,Fatih Hoca’nın yaptığı egzantrik değişikliklerden,son dakikalarda oynadığımız akıllara durgunluk,rakiplerimize korku veren oyunumuzdan bahsediyorum…Neler oluyor, nereye çıkar bu yol…?Vallahi billahi Hiçbir fikrim yok… Sadece deli gibi seviniyoruz…Evlerde,sokaklarda,kurulan dev ekranlarda meydanlarda… Masaların üzerinde, kendimizi kaybetmiş şekilde.. Şişen avuç içleri, ağrı yapan dirsekler, tırnak izleri ile dolu boyunlar, oktavını yitirmiş sesler, kırılan bardaklar… Ben görmedim, bir daha görür müyüm böyle birşey bilmiyorum…2002′de yaşadık bi zafer ama bunun tadı çok ama çok farklı…Anlatsalarda inanmam ancak böyle anlara tanık olmak lazım…Allahım,milletçe gördüğümüz bu rüyamız hiç bitmesin lütfen…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder